Wprowadzenie:
Zostałeś wybrany przez Boga i zatrudniony przez liderów misji, by być pracownikiem Young Life. Jesteś powołany do życia dla Chrystusa i do służby nastolatkom. Misja Young Life łączy te dwa Boże powołania- stwarzanie młodym ludziom możliwości do tego, aby mogli osobiście poznać Jezusa Chrystusa oraz wspieranie ich we wzrastaniu w wierze. Jakkolwiek ważne jest wierne realizowanie tych celów w ramach misji, nie jest to twoja główna rola.
Twoją główną, fundamentalną odpowiedzialnością, niezależnie od tego, czy pracujesz dla Young Life, czy nie, jest pogłębianie relacji z Jezusem i dbanie o jej rozwój. Ludzie są stworzeni na obraz Boga i naszą najgłębszą tęsknotą, naszym powołaniem jest żyć wedle tego obrazu - uwolnieni od dehumanizacji i zniszczenia przez grzech, w wolności uwielbienia, radości służby i bogactwie wspólnoty z tymi, którzy też noszą w sobie ten Boży obraz. Troska o naszą duszę, pod wieloma względami, jest tym, w jaki sposób dowiadujemy się, że w nasze życie jest wpisana Boża Opowieść. Jego głębokim i szczerym pragnieniem dla naszych serc jest to, abyśmy wzrastali i dojrzewali pielęgnując Jego obraz w nas poprzez naszą relację z Jezusem. Poznajemy historię Boga, abyśmy mogli zrozumieć naszą własną. Kiedy rozumiemy to w świetle naszego powołania, by być obrazem Boga, jesteśmy też lepiej wyposażeni, aby wejść w historie życia naszych uczniów.
Podstawą wszystkiego, co robimy by zadbać o naszą duszę i naszą służbę, jest Zdrowa Duchowość.
Pracownicy, którzy dbają o Zdrową Duchowość:
- Rozwijają swoją dojrzałość duchową (codzienna modlitwa i lektura Pisma Świętego, praktykowanie hojności, przynależność do wspólnoty Kościoła i branie odpowiedzialności za swój rozwój duchowy).
- Regularnie uczestniczą w rekolekcjach i dbają o swój odpoczynek w tygodniowym, miesięcznym i rocznym rytmie.
- Radośnie celebrują szabat (niedzielę) w zgromadzeniu / wspólnocie / parafii
- Pogłębiają modlitwę oraz wiedzę o Słowie Bożym,
- Wzrastają w intymności z Jezusem poprzez różne dyscypliny duchowe, odkrywając swoje powołanie.
- Coraz bardziej poddają się prowadzeniu Ducha Świętego
Twoja Dusza w perspektywie pracy w Young Life
Podczas służby w Young Life ważne będzie, byś z serca zagłębiał się w historię innych ludzi. Być może nie zaskoczy Cię fakt, że praca w służbie dla Jezusa nie jest tym samym, co bycie w relacji z Jezusem. Innymi słowy, troska o Twoją duszę nie jest czymś, co pojawia się automatycznie ze względu na Twoją pracę. Zaskakujące dla wielu osób w służbie - i zdecydowanie dotyczy to też pracowników Young Life - jest to, że wymagania związane z byciem liderem mogą być w praktyce sprzeczne z dbaniem o swoją duszę. Ruth Hailey Barton w swojej książce "Strengthening the Soul of your Leadership" pisze:
“Zawsze będzie istniało napięcie między tym, czego potrzebuje ludzka dusza, aby być w dobrej kondycji, a tym, do czego zachęca, a nawet co od nas wymaga życie lidera; między potrzebą wymiernych celów i rezultatów, a mierzeniem tego, co finalnie jest niemierzalne przez nikogo oprócz Boga”.
Oznacza to, że nikt z nas nie może liczyć na to, że nasza praca będzie automatycznie służyć naszej duszy. Jednocześnie nie powinniśmy mieć pretensji do naszej pracy, że nie żywi nas w ten sposób. Dbanie o swoją duszę poprzez pogłębianie relacji z Jezusem podczas pracy w służbie wymaga konsekwentnego, przemyślanego i szczerego zaangażowania.
Nie tylko bycie liderem często kłóci się z dbaniem o swoją duszę, ale istnieje też niebezpieczeństwo bycia tak pochłoniętym potrzebami nastolatków, że można zaniedbać czas i przestrzeń potrzebne do zatroszczenia się o siebie. Możesz powoli, prawie niezauważalnie zacząć tańczyć, nie słysząc już muzyki. Możliwe jest dobrze wykonywać służbę w Young Life i jednocześnie pozwolić, by Twoja relacja z Jezusem uległa pogorszeniu. Sama świadomość tego ryzyka nie wystarczy. Dbanie o duszę to coś więcej niż wiedza na temat właściwych rzeczy. Troska o duszę polega tak naprawdę na kochaniu i ufaniu właściwej osobie. Innymi słowy, chodzi o to, by nasze serce było w zgodzie z Bogiem i tym, co On kocha. To wymaga intencjonalności i rozeznania.
Nie ma dróg na skróty, aby pielęgnować głęboką i trwałą więź z Jezusem. Twoja dusza jest jak ogród. Kiedy nasiona zostaną zasadzone, nie możesz zrobić nic, aby rosły szybciej. To po prostu wymaga czasu. Istnieją jednak sposoby współpracy z Boskim Ogrodnikiem, który pielęgnuje glebę (J 15,1) tak, by stworzyć warunki, w których dusza może wzrastać. Ten rodzaj współpracy nie wyklucza łaski. Dallas Willard powiedział: „Bóg nie jest przeciwny naszym wysiłkom. Jest przeciwny próżności”.
Jak więc wygląda współpraca z Boskim Ogrodnikiem w pielęgnowaniu naszej duszy? Ma ona kilka "kierunków" - wymaga "inwestowania" i "wykorzeniania". Ogrodnik inwestuje to, co jest wymagane dla zdrowych plonów - dobrą glebę, nawóz, dobre nasłonecznienie, wodę itd. - i wykorzenia to, co przeszkadza zdrowej uprawie – wyrywa chwasty i pozbywa się szkodników.
PODEJMIJ DZIAŁANIE:
Zacznij od nawyków i praktyk zaangażowania. Jakie rzeczy będziesz robić w tym roku, aby wzrastać w Chrystusie w trakcie swojej służby? Oto kilka pomysłów (choć są one bardzo indywidualne: zależą od danej osoby i jej własnej podróży. Możesz zatem wybrać te, które uznasz za swoje):
- Codziennie studiuj lub czytaj wybrany fragment z Pisma Świętego.
- Zapisuj w dzienniku swoje modlitwy, refleksje, medytacje nad Słowem.
- Znajdź książkę o rozwoju duchowym, która pomoże Ci stworzyć dyscyplinę modlitwy, spowiedzi, uczestnictwa w Liturgii, czytania Słowa.
- Świętuj szabat (niedzielę) w każdym tygodniu.
- Spotkaj się regularnie z mentorem, przewodnikiem duchowym lub innym powiernikiem.
- Zrób sobie dzień skupienia lub samotności w każdym miesiącu.
- Wybierz się na nocny spacer, aby przeanalizować każdy dzień z Bogiem i pomodlić się.
- Dołącz do grupki biblijnej lub wspólnoty.
- Praktykuj post i ofiaruj go jako modlitwę raz w tygodniu.
- Przeczytaj jedną książkę o charakterze duchowym raz w miesiącu lub semestrze.
- Zapamiętuj co tydzień jeden werset z Pisma Świętego - do końca semestru będziesz miał ich 12.
- Uczyń priorytetem kalendarz liturgiczny, przeznaczając czas na obchodzenie świąt, uroczystości i okresów Kościoła (np. Wielki Post, Adwent itp.).
- Regularnie przystępuj do sakramentów świętych w Kościele, np. do komunii.
- Regularnie uczestnicz w uroczystościach kościelnych i życiu Twojej parafii.
STAW OPÓR:
Dbanie o swoją duszę wymaga również oporu. Musimy być szczerzy i wrażliwi wobec siebie, jeśli chodzi o to, co zajmuje nasz czas, zasoby i uwagę. Świat jest pełen narracji i opowieści, które przekonują nasze serca, abyśmy się im oddali, takich jak: "Bycie zabieganym w służbie równa się sukcesowi w służbie" lub innych przekonywujących opowieści o tym, jak wykorzystujemy nasz czas i posiadane dobra. Wiemy w naszych głowach, że to nie jest prawda, ale problemem nie jest to, co wiemy. Chodzi o to, co kochamy lub czemu ufamy - a te historie oferują nam drogę na skróty do znaczenia lub sukcesu, ale po drodze tylko deformują nasze serca. Szatan uwielbia, gdy szukamy skrótów (zob. kuszenie Jezusa).
Nie jest więc rozsądne myślenie, że możemy zaangażować się lub dodać do naszego życia praktyki związane z dbaniem o duszę bez zwracania uwagi lub stawiania oporu tym alternatywnym historiom, które przemawiają do naszych serc. To one są wskaźnikami tego, co kochają nasze serca, lecz często są sprzeczne ze zdrowiem duszy. Aby zaangażować się w dbanie o duszę, musimy być też gotowi, tak jak ogrodnik jest gotowy schylić się i wyrwać chwasty ze swojego ogrodu, aby stawić opór lub wykorzenić to, co staje na drodze nawykom i praktykom wspierającym naszą duszę. Prostym przykładem może być to, że jeśli chcesz budzić się wcześnie na poranne czytanie Pisma Świętego i modlitwę, prawdopodobnie oznacza to oparcie się pokusie oglądania filmów lub przeglądania mediów społecznościowych do późnej nocy.
Kiedy będziesz układać Plan Dbania o Duszę, miej na uwadze słowa Jezusa, z Mt 11, 28-30 (Biblia Tysiąclecia):
“Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie.”
Pamiętaj o tym. Masz znacznie większe szanse na utrzymanie zdrowej i ciągle rozwijającej się relacji z Jezusem, jeśli: 1) podzielisz się swoimi duchowymi celami z kilkoma przyjaciółmi i poprosisz ich o sprawdzanie, co u Ciebie słychać w związku z twoimi celami; oraz 2) będziesz zaglądał do swoich celów dwa lub trzy razy w tygodniu. Dobrze jest uwzględnić też kilka osobistych celów wraz z celami "Dbania o Duszę". Mogą to być takie rzeczy jak: trening na siłowni, rozwijanie swojego hobby, odwiedzanie rodziny lub cokolwiek, co lubisz robić i co sprawia ci frajdę, daje odpoczynek lub pokrzepienie. Zapisz również te cele. Pomogą ci one zadbać o siebie i uchronią Cię przed całkowitym zatracaniem się w służbie.
Plan Dbania o Duszę
Twoim pierwszym zadaniem w ramach szkolenia Leadership 1 będzie stworzenie osobistego Planu Dbania o Duszę w tym semestrze. Używając poniższego szablonu, zatytułowanego "Prosty Plan Dbania o Duszę", zaczniesz myśleć o regularnych nawykach i praktykach, które możesz wykonywać codziennie, raz w tygodniu i raz w miesiącu, a które będą pielęgnować i rozwijać Twoją relację z Jezusem.
Ale wymaga to również, abyś zastanowił/a się nad niektórymi aktualnymi nawykami i praktykami obecnymi w Twoim życiu, które być może będziesz musiał/a zmienić lub którym będziesz musiał/a się przeciwstawić, aby zrobić miejsce dla praktyk związanych z dbaniem o duszę. Tak więc, zanim zaczniesz plan, pomocne może być zrobienie małego osobistego "audytu". James K.A. Smith w swojej książce "Desiring the Kingdom" prosi nas, byśmy rozważyli codzienne nawyki i praktyki jako "rytualne siły" w naszej kulturze, w które być może naiwnie się zanurzamy - i w ten sposób jesteśmy przez nie kształtowani - które, gdy się nad nimi głębiej zastanowimy, wskazują na jakiś ostateczny cel - a tym "celem" często jest coś innego niż życie z Jezusem. Oto 5 pytań, które mogą nas skłonić do zbadania lub spisania kluczowych aspektów naszego życia, na które powinniśmy zwrócić uwagę myśląc o pielęgnowaniu duszy:
- W jakich praktykach uczestniczysz regularnie co tydzień? Ile czasu spędzasz na wykonywaniu poszczególnych rodzajów czynności? Wypisz 3-4 rzeczy, które robisz w ciągu tygodnia i ile czasu na nie poświęcasz.
- Na co zazwyczaj przeznaczasz pierwsze dwie godziny i ostatnie dwie godziny Twojego dnia? W jaki sposób te rutyny pomagają [lub utrudniają] rozpoczęcie i zakończenie dnia z Bogiem?
- Bez jakiej aktywności czujesz się niekompletny/a (choćby tak prozaicznej jak wypicie kawy lub pójście na spacer)? Jak ta aktywność kształtuje Twoją codzienną rutynę? Jak kształtuje Ciebie?
- Czy są takie nawyki, do których wracasz, gdy czujesz się smutny, zły, samotny lub zraniony? Jak te nawyki Cię kształtują? Czy one pomagają ci zbliżać się do Boga?
- Czy w Twoim dniu są czynności, które sprzyjają niepokojowi, niecierpliwości lub rozproszeniu?
Kroki do podjęcia:
Posiadanie planu to świetny pierwszy krok, ale niebezpieczeństwem jest po prostu posiadanie planu i nie wprowadzanie go w życie, lub brak jego doskonalenia. Podczas naszego szkolenia Leadership 1 skupimy się na czterech słowach kluczowych, które pomogą nam zrozumieć, gdzie jesteśmy i jakie kolejne kroki musimy podjąć. Pomoże to nam trzymać się wyznaczonych celów, a także wpłynie to na to, jak dobrze prowadzimy innych. Skupmy się na czterech słowach: MAM, DZIAŁAM, ANGAŻUJĘ INNYCH, ROZWIJAM
- Stworzyłem/am „Plan dbania o duszę”, mam wyznaczony czas na modlitwę oraz obrałem/am kierunek swojej formacji. (lektury duchowe, dziennik refleksji, rekolekcje itp.) MAM
- Często dzielę się tym, czego się uczę na drodze wiary z kimś innym (ludzie z korzeni mojego drzewka, wspólnota, mała grupka przy kościele itp.). DZIAŁAM
- Regularnie dzielę się z moim zespołem tym, jak Bóg do mnie mówi i zapraszam ich również podzielenia się swoim doświadczeniem Bożego prowadzenia. ANGAŻUJĘ INNYCH
- Przeglądam mój Plan Dbania o Duszę i omawiam to z moim mentorem / małą grupką, aby podzielić się tym, jak Bóg zaprasza mnie do głębszej dyscypliny. ROZWIJAM
Kroki do podjęcia:
- Przed spotkaniem z trenerem poświęć trochę czasu na stworzenie Plan Dbania o Duszę na ten semestr. Bądź gotowany, by pokazać i omówić ten plan z twoim trenerem.
- Dodatkowym wyzwaniem jest zastanowienie się nad tym, jak zachęcamy wolontariuszy, z którymi pracujemy, do dbania o własną duszę. Wszyscy nasi wolontariusze powinni również skupić się na tym skupić- zadbanie o duszę jest ich pierwszym priorytetem. Jak możemy ich w tym wesprzeć.
- Jak możemy pomóc naszym wolontariuszom stworzyć plan dbania o duszę?
- Jak pomóc im utrzymać dyscyplinę duchową?
- Jak możemy zachęcić nasz zespół do dzielenia się tym, jak Bóg do nich mówi i jak ich prowadzi?
- Jak wspieramy się nawzajem i zachęcamy się nawzajem do dalszego wzrostu w rozwoju duchowym? - Najpierw zastanów się nad własnym Planem Dbania o Duszę: Czy sam utrzymujesz swoje dyscypliny duchowe? Czy masz wyznaczone cele duchowe? Dokąd zmierzasz? Czy wiesz jakie powinny być kolejne kroki na drodze Twojego duchowego rozwoju? Napisz swoje odpowiedzi na te pytania i wyślij je do trenera przed kolejnym spotkaniem.
- Zastanów się teraz nad swoim zespołem i ich rozwojem duchowym: Czy Twój zespół trzyma się dyscypliny duchowej? Czy masz dla nich określony cel duchowy? Dokąd chcesz ich poprowadzić? Jak możesz wesprzeć ich na ścieżce duchowego rozwoju? Napisz swoje odpowiedzi na te pytania i wyślij je do trenera przed kolejnym spotkaniem.
