Wprowadzenie:
Czy kiedykolwiek chciałeś/aś odbyć głębszą rozmowę z nastolatkiem, ale nie byłeś/aś pewien, jak ją rozpocząć? Czy wiesz, że uczniowie często mówią o tematach związanych z Ewangelią, nawet o tym nie wiedząc? W tej sesji na temat rozmów o Ewangelii dowiesz się, jak słuchać by dostrzec ukrytą historię, która jest w życiu każdego z nas. Nauczysz się języka, który pomoże młodym połączyć historię, którą opowiadają o sobie, zwłaszcza ich głębokie tęsknoty i pragnienia, z większą historią- Bożą historią, która trwa od samego początku.
Pracownicy, którzy opanowali tę kompetencję:
- Mają głębokie zrozumienie kluczowych punktów Ewangelii, które należy przekazać, aby dać niewierzącemu pełny obraz Ewangelii
- Wykazują modlitewną otwartość i wrażliwość na możliwości wynikające z tych rozmów.
- Potrafią pogłębiać rozmowy z uczniami poprzez pytania, które im zadają.
Rozmowy o Ewangelii: „Co POWINNO BYĆ, co JEST, co MOŻE BYĆ i co BĘDZIE” - narzędzie do prowadzenia rozmów o Ewangelii 1:1
Niektórzy teologowie i nauczyciele biblijni lubią dzielić historię Boga na cztery części lub akty: Stworzenie, Upadek, Odkupienie i Odnowienie. W rozmowach z młodzieżą na temat Ewangelii używanie takich słów jak: „stworzenie, upadek, odkupienie i odnowienie” może okazać się niezrozumiałe. Zazwyczaj nie jest to język, którego używają do opisywania własnej historii życia. Jednak zapewne przeczuwają oni znaczenie tych słów, ponieważ wszyscy zostaliśmy stworzeni na obraz Boga. To historia, w której jesteśmy zanurzeni. Jak możemy to wyjaśnić w terminach, które będą zrozumiałe dla młodych?
W poniższych filmikach usłyszysz, jak Pat opisuje, co powinno być [Stworzenie], co jest [Upadek], co może być [Odkupienie] i co będzie [Odnowienie]. Obejrzyj każdy z tych filmików, przeczytaj krótki opis, a następnie zapisz w notatniku odpowiedzi na następujące pytania. Wyślij swojemu trenerowi odpowiedzi, które zapisałeś/aś jako Twoje przygotowanie do następnego spotkania szkoleniowego.
„Co powinno być”
Pat opisuje powód, dla którego wszyscy w głębi duszy wyczuwają, że ten świat nie jest taki, jaki powinien być. Co ciekawe, gdyby Upadek faktycznie się nie wydarzył i nie istniało coś takiego jak grzech, nikt nie mógłby twierdzić, że „rzeczy nie są takie, jak powinny być”. Jednak ludzie wysuwają takie twierdzenie. Cały czas. Niezależnie od tego, czy idą za Jezusem, czy twierdzą, że są ateistami. Po prostu wiedzą, że to prawda. Czy to nie zastanawiające? To dlatego, że to faktycznie jest prawda! Powodem jest to, że w czasie stworzenia wszystkie rzeczy zostały ukształtowane jako dobre i przeznaczone do istnienia w rozwoju, radości i obfitości. Dotyczy to zwłaszcza istot ludzkich- korony Bożego stworzenia. Tak powinno być. Prowadząc rozmowę o Ewangelii możemy przytaknąć każdej osobie, która wyraża poczucie, że sprawy nie są takie, jakie powinny być.
„Co jest”
Często to w tym miejscu rozpoczynają się rozmowy o Ewangelii. Z tego powodu ważne jest, aby zawsze słuchać sposobu, w jaki młodzież opisuje świat, swój świat, taki, jaki jest. Możemy usłyszeć: „Sprawy są pokomplikowane”, „Moja rodzina jest rozwalona”, „Dlaczego świat jest w tak złym stanie?”, „Dlaczego jestem taki zdezorientowany?” Są to szczere pytania, które powinniśmy uszanować i które możemy zaadresować na kilka sposobów. Jednym z nich jest powrót do stworzenia i tego, co powinno być, aby zapewnić ich, że widzą rzeczy poprawnie. To, co jest, nie jest takie, jak powinno być, a dzieje się tak z powodu upadku (grzechu). Kiedy ludzie zdecydowali się odwrócić od Bożych dróg, wzięliśmy to, co powinno być, i przekręciliśmy to w to, co jest. W tym momencie bardzo ważne jest przypomnienie uczniom, że Bóg nadal kocha świat, a szczególnie ich. On jest Tym, który zawsze mówi prawdę.
Zatrzymaj się i zapisz teraz swoje przemyślenia:
Po obejrzeniu tego filmiku opisz własnymi słowami perspektywę „Co jest”. Zastanów się również nad tym, jak opisał(a)byś pierwszy upadek- Grzech. Czy ten filmik Ci pomógł? Jakie masz jeszcze pytania na temat opisywania skutków grzechu pierworodnego?
„Co może być”
Ten filmik opisuje to, co nazywamy Odkupieniem. Odkupienie jest wynikiem odkupieńczego dzieła Jezusa na krzyżu. Jak napisaliśmy powyżej, dziełem Jezusa jest ogłoszenie królestwa, nowego sposobu życia, który w rzeczywistości brzmi jak pierwotny sposób życia w Ogrodzie. Istnieją dwa ważne rozróżnienia dotyczące odkupienia. Jednym z nich jest to, od czego uwalnia nas odkupieńcze dzieło Chrystusa na krzyżu, a drugim to, do czego wyzwala nas Jego Odkupienie. To jest bardzo ważne. Często lepiej potrafimy wyrazić to, od czego uwalnia nas dzieło Jezusa na krzyżu. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że dobrze znamy "to, co jest" [skutki upadku] i jesteśmy mniej wprawieni w opisywaniu tego, jak wygląda życie w tej wolności. Jak już wspominaliśmy, w chwilach prawdziwej szczerości wszyscy ludzie rozpoznają grzech i jego skutki. Wiedzą, że rzeczy nie są tym, czym powinny być. Wielkim wyzwaniem dla chrześcijan jest to, by potrafili ubrać w słowa również tę drugą tęsknotę: "Jak wyglądałoby moje życie, gdybym został/a uwolniony/a od grzechu i jego odczłowieczających skutków?". Czy wolność od gniewu jest naprawdę możliwa? Czy naprawdę mogę wybaczyć tym, którzy mnie skrzywdzili? Czy naprawdę można mi wybaczyć? Czy te obciążenia naprawdę można zostawić? Aby dobrze wyjaśnić tę część, dobrze byłoby poświęcić trochę czasu na powrót do stworzenia i tego, co powinno być, i zadać sobie pytanie: "Jak wyglądało życie w całkowitej wolności od grzechu tam w Ogrodzie? Następnie zastanów się, w jaki sposób opiekuńcze dzieło Chrystusa może odtworzyć to życie w nas teraz, dzisiaj.
„Co będzie”
Powodem, dla którego osoby naśladujące Jezusa mogą żyć w prawdziwej nadziei i radości w świecie, który nadal pozostaje pod wpływem zniewolenia przez grzech, NIE jest to, jak wiernie żyjemy w "wolności do". Gdyby tak było, uciekalibyśmy się do bycia bardzo legalistycznymi w naszym życiu w Chrystusie. To prawda, że jesteśmy przemieniani przez odnawiające działanie Ducha, aby żyć tak, jak gdyby to, co może być, było naszą nową normą, nowym życiem, do którego zostaliśmy stworzeni. Z pewnością jest w tym powód do nadziei. Jednak naszym największym powodem do nadziei jest to, że Bóg obiecał zakończyć dzieło uczynienia wszystkiego nowym. Pismo Święte mówi jasno. Bóg jest ostatecznie odpowiedzialny za Odnowienie. On ma moc, by do tego doprowadzić. Głęboko pragnie dokończyć to dzieło, naprawić każde zło i otrzeć każdą łzę. Bóg jest wierny temu dziełu i wierzcie lub nie, On zaprosił i wyposażył nas, poprzez moc Ducha Świętego, abyśmy przyłączyli się do Niego w tym projekcie odnowienia. To jest ostateczne powołanie wszystkich istot ludzkich. Chcesz wiedzieć, jaka jest wola Pana względem Twojego życia? To właśnie to: abyś dołączył/a do Boga w dokończaniu dzieła czynienia wszystkiego nowym. Jaki może być większy powód do radości? A wszystko to stało się możliwe dzięki naszemu kochającemu, dającemu życie Ojcu, dzięki odkupującemu Synowi i dzięki wzmacniającemu Duchowi Świętemu.
Zatrzymaj się i zapisz teraz swoje przemyśleniaPAUSE AND JOURNAL:
Po obejrzeniu tego filmiku ujmij swoimi słowami jak opisał(a)byś to, co będzie. Napisz wyimaginowany dialog pomiędzy Tobą, a uczniem, którego znasz, opisujący nadzieję płynącą z wiedzy, że Bóg dokończy dzieło odkupienia oraz radość z bycia wezwanym do przyłączenia się do Boga w czynieniu wszystkiego nowym.
znaj-słuchaj-połącz
Język kategorii „powinno, jest, może, będzie” obramowuje historię Ewangelii tak, że jest ona łatwa do zapamiętania, jasna i oparta na Biblii. Język ten jest zgodny z narracją "stworzenia, upadku, odkupienia i odnowienia", opisującą działanie Boga w świecie, co widać w Piśmie Świętym. Używa słów i zwrotów, które są powszechnie znane, a także pomaga wyrazić to, jak ktoś widzi siebie w tej historii [„Wciąż tkwię w tym, co jest”, „Jestem gotowy na to, co może być” itd.]
Poznaj ten język. Jest to wspólny język ludzi, ich doświadczeń i tęsknot ich serc. Jeśli ten język ewangelicznej opowieści jest dla Ciebie nowy, poświęć trochę czasu na ćwiczenie, aby każda z tych kategorii stała się Twoją własną. To wymaga praktyki. Nie ma w tym nic dziwnego. Bycie jasnym, szczerym i prawdziwym w naszych słowach wymaga po prostu dobrego zarządzania.
Naucz się słuchać ludzi poprzez filtr powinno-jest-może-będzie. Posłuchaj tego, co mówią, a następnie zadaj pytania, które pomogą im odnieść ich życiową historię do historii Ewangelii.
Zadaniem, które pomoże Ci w zapamiętaniu tej metody i praktyce, będzie nauczenie jednego z Twoich liderów prowadzenia takich rozmów o Ewangelii. Jeśli jesteś w stanie kogoś tego nauczyć, to znaczy, że sam/a zaczynasz posiadać tę wiedzę. Poświęć więc trochę czasu na refleksję nad tą perspektywą i poćwicz opowiadanie o poszczególnych kategoriach na głos, dla siebie. Możesz nawet przećwiczyć to z kimś poprzez odgrywanie ról, gdzie jedna osoba prowadzi rozmowę o Ewangelii, a druga jest uczniem. Potem następuje zamiana ról.
Na końcu tej sesji znajduje się kilka dodatkowych materiałów, które mogą okazać się pomocne w rozwijaniu umiejętności prowadzenia rozmów o Ewangelii. Ten, który jest bardzo podobny, pochodzi z InterVarsity Fellowship o nazwie „The Big Story”. Używa innej terminologii, ale podąża za narracją „stworzenie, upadek, odkupienie, odnowienie”.
Ostatecznie celem tej lekcji jest pomóc nam wszystkim w lepszym głoszeniu Ewangelii. Chcemy nieustannie dążyć do doskonałości w naszych clubtalkach i w głoszeniu na obozie. Głoszenie i rozmowy o Ewangelii zawsze będą charakterystyczne dla naszej działalności w Young Life. Ale te wszystkie okazje do rozmów o wierze (także poza obozem czy klubem), które daje nam Pan, powinny być naturalnym wynikiem naszej relacji z Nim. Dążmy więc do doskonałości. Ostatecznie grzechem byłoby zanudzać kogokolwiek Ewangelią, dlatego że sami byliśmy nieuważni, nierozsądni lub pozbawieni kontaktu z Jezusem.
Kroki do podjęcia:
- MAM Czy masz świadomość tematów, które pojawiają się w rozmowach o wierze (co powinno być, co jest, co może być, co będzie) i wyłapujesz je w rozmowie z uczniami? Czy masz gotowe pytania, których możesz użyć do pogłębienia rozmów z uczniami w tych tematach?
- DZIAŁAM Czy aktywnie wykorzystujesz te pytania w rozmowie, aktywnie słuchasz sposobów, w jakie uczniowie mówią o tych tematach?
- ANGAŻUJĘ INNYCH Czy dzielisz się tym, jak te rozmowy przebiegają podczas spotkań liderów?
- ROZWIJAM Czy jakość rozmów między liderami, a uczniami rozwija się i pogłębia?
Kroki działania: Zapisz odpowiedzi na powyższe pytania i przygotuj się na omówienie ich ze swoim trenerem na następnym spotkaniu.
- Wyślij notatki z tej sesji swojemu trenerowi i bądź gotowy do omówienia ich na następnym spotkaniu.
- Spędź czas na modlitwie za młodych, których znasz z imienia (KNBN list) Pomódl się specjalnie za tych, z którymi uważasz, że powinieneś/aś zejść głębiej przy najbliższej rozmowie.
- Pamiętaj, aby poświęcić trochę czasu na spotkania z tymi uczniami w ciągu najbliższych kilku tygodni, modląc się o głębokie i szczere rozmowy o wierze. Przygotuj z wyprzedzeniem kilka pytań, które mogą pomóc Ci pogłębić rozmowę - zobacz poniższy filmik od Jima Singletona o tym, jak używać pytań zadawanych przez Jezusa do pogłębienia rozmowy.
- Odważ się i zadaj głębsze pytania kilku uczniom w ciągu najbliższych kilku tygodni. Przemyśl i oceń, jak przebiegła taka rozmowa. Co w tej rozmowie usłyszałeś/aś w kategoriach: co powinno być, co jest, co może być, co będzie? Jakie pytania pomogły zgłębić temat? Co byś zrobił/a inaczej? O co zapytasz następnym razem?
