Przywództwo 2: Zdrowa duchowość
Wprowadzenie:
Aby być liderem prowadzonym przez Ducha Świętego, musimy nauczyć się nawyku zatrzymywania się na chwilę w odosobnieniu i ciszy. Nie jest to łatwe, ponieważ często odczuwamy presję wszystkich obowiązków i ludzi, z którymi musimy się spotkać. Jezus jasno mówi nam w Ewangelii Łukasza, w rozdziale 15: „Beze Mnie nic nie możecie uczynić”. Musimy pozostawać w łączności z Nim dla zdrowia naszych dusz i dla zdrowia naszej służby.
W tej sesji stworzysz w swoim harmonogramie 6-godzinny blok czasu, który spędzisz z Panem. Nie jest to czas na przeglądanie programu na cały rok lub planowanie służby, ale na skupienie serca i duszy na swoim pierwszym zadaniu – pozostaniu w łączności z Krzewem Winnym. Po spędzeniu tych godzin z Jezusem przejrzysz swój „Plan Dbania o Duszę” na nadchodzący rok. Jak dbanie o swoją duszę wpływa na Twój tegoroczny kalendarz?
Pracownicy, którzy stosują zalecenia z tej sesji:
- Codziennie spędzają czas z Panem na modlitwie
- Praktykują cotygodniowy szabat
- Regularnie praktykują czas odosobnienia, który jest wpisany w ich kalendarz (raz lub dwa razy w miesiącu)
- Uczestniczą w życiu lokalnej wspólnoty kościelnej
- Posiadają duchowego mentora lub grupę wsparcia, z którą regularnie dzielą się swoimi doświadczeniami
Przewodnik po odosobnieniu i ciszy
autorstwa Donny Hatasaki (najlepiej wydrukować i przeczytać w wersji papierowej)
W głębi naszych dusz istnieje święta cisza, w której mieszka sam Bóg (J 14, 16-18; 1 Kor 6, 19). Cisza ta jest wypełniona Bożym Głosem. Kiedy Go słuchamy, nasze dusze rozszerzają się i wypełniają Jego chwałą (Iz 6, 3; Rz 8, 18; Iz 55, 2).
Słuchanie wymaga jednak wysiłku. Wysiłek ten zazwyczaj polega na fizycznym oddaleniu się od zewnętrznego hałasu życia do fizycznej przestrzeni charakteryzującej się ciszą i odosobnieniem (Mk 1,35).
Kiedy już fizycznie oddalimy się od zewnętrznego hałasu, zaczynamy słyszeć wszystkie wewnętrzne głosy, które powstają w nas. Znalezienie drogi przez ten hałas do świętej ciszy wewnątrz nas może wydawać się trudne, a czasem nawet niemożliwe. Nie zniechęcaj się. Im więcej będziesz ćwiczyć trwanie w ciszy i w odosobnieniu, tym łatwiej będzie Ci oderwać się od tych rozpraszających, a czasem destrukcyjnych głosów i odpocząć w miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego, głęboko w sobie.
W międzyczasie oto kilka sugestii, jak zacząć ignorować wewnętrzny hałas:
- Często, gdy pozostajemy w ciszy, na powierzchnię zaczynają wypływać wszystkie rzeczy, które musimy „zrobić” w naszym życiu. Nie angażuj się w tę pojawiającą się listę „rzeczy do zrobienia”. Zamiast tego trzymaj pod ręką notatnik i zapisuj (krótko) wszystkie zadania, które przychodzą Ci do głowy, a następnie odłóż notatnik na bok. Odpoczywaj, wiedząc, że notatnik „zachowa” Twoją listę, podczas gdy Ty będziesz odpoczywać w Obecności Jezusa.
- Kiedy pojawią się inne myśli lub rozpraszające Cię rzeczy, ponownie nie angażuj się w nie. Zauważ je, ale pozwól im odejść z Twojej świadomości, jak chmury płynące po niebie. Możesz też pomyśleć o nich jak o samochodach przejeżdżających po drodze. Zauważ samochody, a następnie pozwól im odjechać. Nie próbuj do nich wsiadać.
- Za każdym razem, gdy się rozpraszasz, delikatnie skieruj swoją uwagę do wewnątrz, ku żywemu Bogu. Możesz po prostu wypowiedzieć imię „Jezus”, aby skierować swoją uwagę do wewnątrz, ku świętej przestrzeni w swojej duszy. Możesz też powiedzieć w duchu: „Oto jestem, Panie. Ponownie zwracam się ku Tobie”.
- Nie zniechęcaj się zbytnio swoją rozkojarzoną naturą. Jezus jest pełen współczucia. On nigdzie się nie wybiera. Cieszy się Twoją obecnością, nawet gdy jesteś rozkojarzony/a. Po prostu pozwól swoim myślom płynąć i delikatnie kieruj swoją uwagę do wewnątrz, ku Niemu. Każde rozproszenie uwagi jest kolejną okazją, aby ponownie zwrócić się do Jezusa i odkryć, że On patrzy na Ciebie i uśmiecha się.
Kiedy dzisiaj wejdziesz w ciszę i w odosobnienie, poświęć czas na odprężenie się, na relaks. Być może będziesz potrzebować pójść na spacer i dostrzec piękno Bożego stworzenia wokół Ciebie. Może będziesz potrzebować usiąść w swoim ulubionym fotelu z ciepłym napojem na 10 lub 15 minut. Na początku możesz posłuchać muzyki uwielbienia. Ostatecznie jednak będziesz musiał/a wyciszyć nawet muzykę. Jest to bowiem zewnętrzna przeszkoda, która może uniemożliwić Ci całkowite zanurzenie się w ciszy, połączenie się wyłącznie z Jezusem i Jego cichym głosem.
Poświęć co najmniej 10 minut, ale nie więcej niż 20 minut, na odprężenie się i oswojenie się z ciszą.
Kiedy już się zrelaksujesz, przejdź przez poniższy przewodnik, kierując się wskazówkami Ducha Świętego.
Przewodnik po głębi spotkania z Jezusem
Przechodź przez ten przewodnik powoli. Zatrzymuj się i poddawaj refleksji. Wsłuchaj się w delikatne podszepty Pana, które poprowadzą Cię dalej.
To jest Twój czas z Panem Jezusem. Najważniejsze rzeczy, które dzisiaj usłyszysz, nie będą pochodzić ze źródeł zewnętrznych, w tym z tych stron. Najważniejsze rzeczy, które usłyszysz, będą pochodzić z tajemniczych zakamarków Twojej duszy, od Niego.
Kiedy zaczniesz milczeć, możesz usłyszeć głosy z wnętrza, które będą surowe, wymagające, krytyczne lub oskarżające. Zignoruj te głosy. Nie należą do Jezusa. Głos Dobrego Pasterza jest życzliwy i łagodny. Zacznij słuchać tylko Jego głosu.
Weź kilka głębokich oddechów. Usiądź wygodnie i przejdź przez ten przewodnik, kierując się Jego wskazówkami. Jeśli czytasz to w wersji elektronicznej, musisz przewinąć w dół. Przewodnik składa się z sześciu stron, a każda z nich zawiera miejsce na refleksję i notatki.
Królestwo Boże jest w was (Łk 17, 1).
Jezus podjął inicjatywę, aby stworzyć świętą przestrzeń w głębi Twojej istoty. Jest to przestronna i święta przestrzeń wypełniona Jego Obecnością i chwałą. To właśnie tam On teraz jest.
W rzeczywistości Ojciec, Syn i Duch Święty czekają, aby powitać Cię swoją łaską i pokojem. Czekają, aby Cię radośnie przyjąć. Twarz Ojca promienieje nad Tobą. Jego ramiona są szeroko otwarte, by Cię przyjąć. Czeka, aby pocałować Cię w czoło i mocno Cię przytulić. Syn wstaje, aby owinąć się ręcznikiem i delikatnie umyć Twoje stopy. Duch porusza się cicho i pełen wdzięku, przygotowując pokarm dla duszy, którym będziesz się delektować. .
Poświęć kilka chwil, aby uświadomić sobie tę świętą przestrzeń głęboko w sobie.
Zastanów się przez chwilę nad tym zdaniem:
Spójrz na Tego, który patrzy na Ciebie i uśmiecha się.
Zostań tu tak długo, jak długo czujesz pocieszenie i zachętę od Pana Jezusa. Kiedy będziesz gotowy/a, przejdź do następnej strony.
Aby wejść, musisz stać się jak dziecko (Mt 18, 3).
Z „Zaproszenie do odosobnienia i ciszy” Ruth Haley Barton:
„(Małe dzieci) nie potrafią jeszcze udawać. Nie starają się, aby rzeczy wyglądały lepiej niż są. Nie próbują przedstawiać rzeczy w lepszym świetle, niż są w rzeczywistości. Nie nauczyły się jeszcze powstrzymywać okrzyków radości, wyrażania potrzeb lub pragnień, łez smutku czy bólu. Dzieci wydają się nie mieć żadnych zahamowań w wyrażaniu tego, co jest dla nich prawdziwe w danej chwili.
„Celem odosobnienia jest przebywanie z Bogiem z tym, co jest prawdziwe w mnie w danej chwili – cokolwiek by to nie było. Cisza pozwala mi po prostu dać Bogu dostęp do prawdy we mnie samym/samej”.
Co jest prawdziwe w Tobie w tej chwili? Czego jesteś najbardziej świadomy/a? Użyj tych słów, aby pomóc sobie zacząć być obecnym/ą z Jezusem i wyrazić wszystko, co jest prawdziwe w Tobie w tej chwili:
Panie Jezu, jestem…
Przynieś siebie, swoje potrzeby i pragnienia do Jezusa.
Jezus natknął się na ślepego mężczyznę, który siedział przy drodze i żebrał. Kiedy mężczyzna usłyszał, że to Jezus przechodzi, zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”. Jezus zatrzymał się i wezwał mężczyznę, aby podszedł. Następnie Jezus zadał mu pytanie: „Co chcesz, abym Ci uczynił?” (Mk 10, 51).
Mężczyzna udzielił szczerej odpowiedzi. Powiedział: „Rabbi, chcę widzieć”. Wtedy Jezus z radością spełnił jego prośbę.
Czego pragniesz dzisiaj od Jezusa? Czy jesteś gotów/a otworzyć się przed Nim i ujawnić Mu swoje najgłębsze pragnienia? On pragnie połączyć się z nami w miejscu naszych najgłębszych pragnień.
Panie Jezu, oto czego dziś pragnę...
Refleksje końcowe
W pozostałych chwilach odosobnienia i ciszy tego poranka zatrzymaj się nad poniższymi słowami Jezusa Ukończyłeś zdanie „Ja jestem...”. Teraz On zrobi to samo dla Ciebie. Słuchaj, jak objawia się Tobie. Zatrzymaj się tam, gdzie najbardziej odczuwasz Jego zachętę lub pocieszenie. Celem nie jest dotarcie do końca strony. Celem jest pozwolić Żywemu Słowu cicho objawić się Tobie w głębi Twojej duszy. Zostań z Nim i pozwól Mu dotknąć Cię swoją kochającą Obecnością. Usłysz te słowa swoim „wewnętrznym uchem”.
- Ja jestem Dobrym Pasterzem. Przyjdźcie do mnie. Jestem cichy i pokorny sercem. Dam wam ukojenie. (Jana 10:11-18; Mateusza 11:29)
- Jestem Cierpiącym Sługą, dobrze zaznajomionym z bólem. Płaczę z tymi, którzy płaczą. Wylej mi swoje serce. (Izajasza 53,3; Jana 11,32-35; Psalm 62,8)
- Jestem Ojcem Miłosierdzia i Bogiem wszelkiej Pociechy. Przyszedłem, aby uzdrowić złamanych na duchu. Będę przebywał przy Twoim złamanym sercu i uzdrowię je swoją miłością. Jestem pełen współczucia. (2 Kor 1, 3-4; Ps 34, 18; Ps 147, 3; Łk 15, 20)
- Jestem Królem Królów i Panem Panów. Jeśli jestem z Tobą, kto może być przeciwko Tobie? Żadne moje zamierzenie nie może zostać udaremnione. Cokolwiek Cię spotyka, nie lękaj się, maluczki. Ja sam Ci pomogę. (Apokalipsa 19,16; Rzymian 8,31; Izajasza 41,14)
- Jestem Twoim Doradcą. Obdarzę Cię hojnie mądrością. Poprowadzę Cię ścieżką, która prowadzi do życia. Usłyszysz mój szept za sobą, kiedy będziesz musiał/a skręcić w lewo lub w prawo. Możesz na mnie liczyć. (Ewangelia Jana 14,26; Psalm 16,11; Księga Izajasza 30,21)
- Jestem Potężnym Bogiem i Twoim Przedwiecznym Ojcem. Wiem, czego potrzebujesz, zanim jeszcze o to poprosisz. Ale nadal zapraszam Cię, abyś powierzył/a mi swoje troski, ponieważ troszczę się o Ciebie. Jestem w stanie zrobić niezmiernie więcej niż prosisz lub sobie wyobrażasz. Proś, więc! Wyobraź to sobie. Wyobraź sobie, jak dobry jestem i jak bardzo jestem zdolny zadbać o wszystko, co Cię dotyczy. (Izajasza 9,6; Mateusza 6,8; 1 Piotra 5,7; Efezjan 3,20)
Jeśli chcesz, zapisz swoją odpowiedź na dzisiejsze poruszenia od Pana Jezusa w Twojej duszy w swoim dzienniku lub na odwrocie tej kartki. Możesz napisać to w formie listu do Pana.
Wychodząc z tego czasu, zrób to łagodnie i powoli. Poświęć dziś chwilę, aby ponownie zwrócić się do Jezusa i po prostu podziękować Mu za wspólnotę i więź.
Poszczególne etapy do osiągnięcia celu:
- Czy masz plan codziennych, cotygodniowych i comiesięcznych dyscyplin na spędzanie czasu z Panem? Mam
- Czy organizujesz swój harmonogram, dni pracy i porę snu tak, abyś mógł/a spędzać czas z Panem zgodnie z planem? Działam
- Czy podzieliłeś/aś się swoimi dyscyplinami ze swoim zespołem i mentorami, aby pomogli Ci trzymać się tego planu i dzielić się tym, jak Bóg działa? Angażuję innych
- Jakie widzisz dowody działania Ducha Świętego w swoim życiu i przemiany, jakie w Tobie dokonuje? Rozwijam
Kroki do podjęcia:
- Przejrzyj swój „Plan Dbania o Duszę” z zeszłego roku. Gdzie widzisz rozwój w swoim życiu w ciągu ostatniego roku? Jakie wyzwania stoją obecnie przed Tobą? Zaktualizuj swój „Plan Dbania o Duszę” na ten rok i przynieś go na szkolenie, aby omówić go z prowadzącym.
- Zarezerwowałeś/aś sobie dzisiaj czas, aby spędzić go z Panem. Mamy nadzieję, że poczułeś/aś się przy Nim jak Jego ukochane dziecko.Patrząc na przyszły rok Twojej służby, w jaki sposób stworzysz przestrzeń, aby pomóc swoim liderom spędzać czas z Panem i skupiać się na ich zdrowiu duchowym?
